شولتز[1] [1962] و بکر[2] [1964] دو تن از اقتصاددانان معاصر هستند که تئوری سرمایه انسانی را از مراحل کلاسیک و ابتدایی خود به حالت پیشرفته و تحلیلی امروزی ارائه نمودند. آن‌ها نشان داده‌اند که سرمایه‌ی انسانی نه‌تنها از طریق تراکم و انباشت آموزش بلکه از راه‌های بشمار دیگر نیز به وجود می‌آید. لیکن متداول­ترین انواع سرمایه‌گذاری در سرمایه انسانی، موارد زیر به‌حساب می‌آیند:

  • دبستان، راهنمایی، دبیرستان، مدارس فنی و حرفه­ای و تحصیلات عالی
  • آموز­ های قبل از مدرسه
  • آموزش‌های بعد از دانشگاه و فارغ‌التحصیلی
  • مهاجرت برای مشاغل و درآمدهای بالاتر
  • مراقبت از تندرستی و بهداشت عمومی
  • به دست آوردن اطلاعات کافی از عرضه و تقاضای کار و خدمات[صنوبری، 1388: 122].

 

[1] Theodor W.Schultz

[2] Gary S.Becker